Maandelijks archief: december 2015

Het Einde van het TutjesTijdperk?

Onze Kleine B had zich zomaar ineens een  nogal vervelende eigenschap aangeleerd. 

Een nieuwe hobby kon je ’t bijna noemen: tutjes verstoppen!

Toen we zondag terug kwamen zei Paul: hij ligt echt nèt in bed, heb óveral moeten zoeken naar die tut!

En t is niet zo dat ie er maar 1 had hè?

En ook niet gewoon zo’n losse fiep, nee met doekje eraan en al.

Geen idee waar hij ze geduwd heeft.

Ik dacht meteen: maar dáár ga ik niet aan beginnen!

En zo geschiedde.. En guess what? Maandagavond tut kwijt.

Ik weet t niet, ga maar zoeken anders moet je écht zonder tuttie slapen vannacht..

Hij vond ‘m niet.

En sliep, met enkele huil-ik-wil-mijn-tutje-sessies…

Ik doorzocht het hele huis naar tutjes en verstopte deze (sorry schatje, als je dit ooit leest).

Hij sliep de eerste nacht zonder…

De tweede nacht zonder…

En de derde en vierde nacht!

Overdag vraagt hij er nog wel eens naar, maar dan zeg ik dat ze kwijt zijn en hij ze maar moet zoeken!

Stiekem ben ik wel eens beetje trots: zou hij er nu echt vanaf zijn?

Dit ging toch een heel stuk anders dan Toen bij O’tje ….. En bij Grootste Broer

Nog altijd mis ik de tut met t konijn én t oranje doekje…maar zou dit t einde van het Tutjes Tijdperk zijn?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagelijks gepraat

In de mail gaf ik t toe…ik was verliefd geworden!

Soms dan kijk ik wel eens op de site van die ene winkel waar ik Die toffe roze schoentjes destijds kocht….

Zo ook van de week.

Maar toen.

WOW!

Ik begon nog nèt niet te hyperventileren, maar waaaaaah die schoenen!

DIE MOÉT IK HEBBEN!!!

Spontaan verliefd op schoenen, ken je dat?

Mijn vreugde bleek van korte duur want helaas waren ze niet meer in mijn maat te    bestellen..

Ik kon wel janken..

Ik stuurde een mailtje naar de klantenservice en vertelde dat ik verliefd was geworden.. En of ze ze dan ook écht nergens meer hadden staan?

Ik wachtte wel een half uur, maar ik was te ongeduldig. Dus belde ik t filiaal in Amsterdam en vertelde met mijn heerlijks Limburgse accentje over mijn verliefdheid en dat ik deze schoenen zocht.

Nee helaas mevrouw….De computersystemen zijn gekoppeld met de voorraad.

Maar welke zoekt u precies?!

Nog net niet snikkend vertelde ik welke schoen en maat ik zocht.

En toen…. Sprak ze de magische woorden : MAAR DIE HEB IK HIER!!!!

Waaaaaaaaaaah gilde ik uit en vroeg nog hoe dat dan kon, maar eigenlijk boeide me dat heulemaal niks!

Toen was t wachten geblazen.

Heel leuk voor een ongeduldig iemand zoals ik.

Vrijdag niks.zaterdag niks. Maandag niks.. Dinsdag niks!!! Djuu!!

Ik bellen natuurlijk maar nee, ze komen er écht aan!

De pakketdienst kwam vanmorgen toen ik nèt de kindjes wilde gaan halen. Ik kuste de man nog nèt niet…

Daar waren ze dan.

Mijn schatjes….

En ach. Wat zijn jullie toch leuk!!! 

    
 
Ik ben een héél blij meisje…..

Dat begrijp je vást!

Kijk nou toch…..❤️

2 reacties

Opgeslagen onder Dagelijks gepraat

De werkelijkheid?..

Vandaag kreeg R zijn rapport. En écht, met zó’n rapportje mag ie zeker thuiskomen. Maar ik blijf hem ook steeds weer zeggen: als jij goed je best doet en wij zien dat ook, en het zou dan niet helemaal lukken, dan vind ik het óók goed! 

Ik bedoel: een kind kán en hoéft toch niet in álles uit te blinken?

Zouden ál die mensen die al die vol-lof-en-in-de-hemel-prijs-fb-berichten over hoé trots ze wel niet op de resultaten van hun kroost zijn, dit er ook opknallen als hun kind niét volgens “de normen” zou presteren? 

Zouden ze dan schrijven: er is helaas geen vooruitgang merkbaar want mijn kind heeft dyscalculie.

Of mijn kind presteert onder de gemiddelde norm vanwege concentratiestoornissen of whatever? Ik vraag me dat altijd af….

Maar goed. Is dit niet met alles? 

Zolang het allemaal goed gaat mag de hele wereld het weten, maar wanneer je de hele dag met je postnatale depressie op de bank naar de vallende blaadjes ligt te staren, daar zwijgt men over. Dát hoeven je “vrienden” allemaal niet te weten..

Tuurlijk doe ik daar ook aan mee. En check ik op fb in bij de schaatsbaan waar we gisteren waren en gooi ik er nog een gezellig fotooke bij. 

Kijk ons het eens gezellig hebben…

En ik schrijf er dan ook nog een vrolijk stukkie over op mijn weblog met nóg meer plaatjes erbij.

Maar gelukkig zag niemand dat ik die dag stíkchagrijnig was van vermoeidheid en slaaptekort.

Nee. Dát wil niemand lezen.

Er bestaat immers nog altijd geen vind-ik-niet-leuk-knop…en zonder die knop weet niemand hoe ze dan wél moeten reageren…

5 reacties

Opgeslagen onder Dagelijks gepraat

Dag weekend, wat was je fijn!

Boém, met een doffe klap plof ik op de bank: hélemaal gaar!

Gisteren was er schoolfeest/kerstfair van ut belsje schooltje en was ik al om 14 uur aan t werk met t klaarzetten van drank ect.

Om half 1 vannacht plofte ik mijn bedje pas in. Kapót!

De jongens hadden samen met oma Coosje en papa meegewandeld, en ik kocht ondertussen allemaal lieve knutsels van de kiendjes..

Vanmorgen om 10 uur stonden we al met z’n vijven op de schaatsbaan. Dat was de grote mannenzó goed bevallen, dat wilde ze wel vaker …

En O’tje ook natuurlijk . Tja, dan gaan wij ook gezellig mee.

En wat was het leuk!!! 

    
   
Na twee uurtjes gingen we nóg moeër weer naar huis, éven een half uurtje luieren en toen kon ik met R en O alweer op pad…

We hadden namelijk kaartjes voor DE RIDDERSHOW. Toevállig in dezelfde zaal waar ik midden in de nacht naar buiten rolde…

Maar wat was dát een súperleuke voorstelling zeg! Ik heb lange tijd niet zó gelachen… En ook R naast me kwam af en toe niet meer bij. 

    
   
Op t laatst wilde O wel met ze op de foto, maar toen hij op t podium stond kwam hij boos en verdrietig weer beneden. Misschien toch iéts te spannend?

kan hè?

Daarna gauw naar uit en plof op de bank.

Nee helaas, P haalde boodschappen en daarna werd er gekookt, kinderen gedoucht, dictee geoefend en toén konden we plat!

Op dit moment nog altijd in dezelfde positie.

Maar t liéfst zou ik gewoon lekker in mijn warme bedje kruipen…

Dag weekend, wat was je fijn!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagelijks gepraat, Naar het theater

Breakdancen kijken!

Het is vrijdag: breakdance-dag!

O’tje is dan hélemaal in zijn nopjes en kan niet wachten tot het 18 uur is.

Vandaag mochten we voor de eerste keer eens kijken hoe zo’n les gaat.

En wow dat is zó leuk!! Al die stoere kotertjes die daar wat trucjes uit de kast trekken.. Héérlijk! 

    
  En vooral: dat ze durven te battelen. Gewéldig.

Hier was ie eindelijk aan de beurt…KLIK

Waanzinnig leuk om te zien, kan t filmpje wel blijven bekijken. Dít is helemaal zijn dingetje!

Oh en gekkie Henkie deed ook mee.. 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Breakdance

Groot Onderhoud..

Gisteren was het “groot-onderhouds-dag”.

Niet voor mijn autooke hoor, nee voor mij.

Ik ging namelijk voor het eerst in 41 jaar naar de schoonheidsspecialiste!

Ik dacht, nu krijg ik de wind van voren, maar ’t zag er best goed uit, dat snoetje van me..

Dat komt vást omdat ik ’t braaf elke dag reinig en schoonmaak.. #not

Maar goed, mijn wenkbrauwen kregen wat aandacht en ze vroeg of ze mijn bovenlip mocht harsen. Wáááát?! Dacht ik zit daar dan wat?!? 

Blijkbaar wel, maar dat rats-ratste ze er zó vanaf. Mooi.

Ik weet niet hoeveel en welke crèmepjes, scrubjes en dingen ze op mijn snoet smeerde maar ’t fijnste vond ik nog ’t stoomapparaat, dat voelde of ál je poriën helemaal open gingen en hapten naar adem..Een schouder/nek massage als toetje en ik voelde me als herboren..

Zie je niks aan me?!? kijk eens goed! riep ik een half uur later in de supermarkt tegen mijn vriendin.. 

Helaas gaf ze niet de je-ziet-er-10 -jaar-jonger-uit-variant waar ik zo op hoopte, als antwoord. Tsssss.

Ook mijn lief kreeg tzelfde vragenvuur bij thuiskomst over zich heen. Je hebt alleen van die sprankeloogjes vandaag kon hij als verschil zien.

Oké dan. Die tel ik ook goed. Mooi. 

Sprankeloogjes zijn perfect.

De woensdagmiddag was zo voorbij. 

Ik bracht en haalde R naar een vriendje én mocht met O’tje op de fiets naar de tandarts.. Gaatje vullen. Maar Oehh dié was dapper. En het was zó gefixt! Ook mooi. 

Tussendoor PLAKTE IK MIJN EIGEN KERSTBOOM

Daarna kokkerellen. Mijn hobby. #ooknot

De grote-mensen-boom werd opgezet.

En de piek? Dat deden we zo… 

 En is Bucks ook weer blij dat de boom staat… 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Dagelijks gepraat

De betoverende sterrenlampjes…

Joh, wat geeft ’t nou? 2 logjes op 1 dag?  Waarom niet?

We deden weer een retourtje zwemles deze dinsdag en verhip: ut jong heeft het licht gezien en zwemt als een malle. 

Het feit dat “het diepe bad” in ’t vizier lag speelde zeker mee! 

En ja hoor, vandaag mocht hij er even oefenen…

En oehhhhh dit was toch écht wel hélemaal zijn dingetje: duiken, springen, watertrappelen. 

Dat snoétje! 

    

 
Haha volgens mij doet ie hierboven meteen een koprol erachteraan..

Vanavond werd de kinderkerstboom éindelijk versierd…. De oude sterrenlampjes blijven zo betoverend mooi! We vonden ze bij de inboedel van ons huis.heel bijzonder…

En echt. Noem me een emotionele dweil, maar echt. Om dit soort plaatjes kan ik dus janken hè?

   
    
 
Deze prachtige mannetje zijn gewoon mijn kinderen!

Soms kan ik het gewoon zelf niet geloven..

1 reactie

Opgeslagen onder Kerst, Zwemles

Over de geëmancipeerde vrouw….

Het is me wat, zo ’s morgens vroeg al sjans hebben met de chauffeur van die grote vrachtwagen…

En ook van die mevrouw in dat kleine rode autootje…

Allen knipperden ze met hun licht naar me.

Ik werd er best heppie van moet ik zeggen.

Toen ik op mijn werk aankwam bleek ik gewoon een kapotte voorlamp te hebben…

Dus dacht ik, de geëmancipeerde vrouw, dat lampje zelf wel even te fixen.

Ik kocht een nieuwe lamp, de man in de winkel vroeg me mijn kenteken, zodat ik zelf niet op zoek hoefde naar het juiste lamptype.. H7 dus! 

 Mooi.

Naar huis en aan de slag. De motorkap kreeg ik al open gelukkig..

En met hulp van eine freundliche Dame op youtube ging ik stap voor stap aan de slag.

Dat ging goed. Tot het moment dat ik die Klammern los moest maken…en dat lukte me dus niet! 

Ik dácht er nog even aan om een tangetje te pakken want die Klammern deden bést zeer aan mijn tengeltjes. 

Maar nee, geen gekke dingen doen, rij gewoon even naar het garagemannetje.

So I did.

Die gniffeld wat toen ik mijn geëmancipeerde verhaal vertelde….

Hij kreeg die Klammern wel los.

Met een tangetje.

Tsssk

Je hebt trouwens de verkeerde lamp, je moet H4 hebben!

Waaaaaaaaat?!? Dit meen je niet ? Tjongejonge wát een prutser, die lampenverkoper! 

Goed. Hij fixte mijn lamp.

Het koste me €10,- en tóch heb ik vieze handen.

De volgende keer weet ik t wel…..

By the way: ik verdenk meine deutsche YouTube-Freundin ervan dat zij alleen maar het woord en filmwerk deed en dat haar Automechanikertje het werk deed.

Dat kan toch niet anders?

Morgen even gezellig terug naar t lampenverkopertje. Altijd leuk.

Ach. Zo blijft een geëmancipeerde vrouw bezig…

2 reacties

Opgeslagen onder Dagelijks gepraat

Over paardjes en mijn droom die uitkwam…

Paardjes bij opa en oma? Dát is wel heel leuk zeg! O en B wilden ook wel even op Bella rijden. En R deed alleen maar stoere dingen met zijn stoere zakmes. Tuurlijk. Ik snap dat.

 
Het viel gelúkkig mee met de hoeveelheid speelgoed dit jaar…tot we bij opa en oma waren…. Wow! 
   
Iedereen werd weer flink verwend en mijn droom kwam uit….éindelijk een roze kerstboom! 

 
Zo. Nu ben ik écht helemaal klaar met die ouwe knakker. Hóp terug naar Spanje met die handel. Tot volgend jaar! 

Alle sintstuff werd uit ons huis verwijderd en de kinderkerstboom staat al klaar om volgehangen te worden..

Een ander keertje.

Ik ben kapót! Maar wat wás deze sinterklaastijd weer te gek!!

2 reacties

Opgeslagen onder Sinterklaas

Een pakjesavond om nooit te vergeten…

Dit was een dag uit duizenden… Wát een feest!

Vanmorgen lagen er allemaal spullen in de koelkast met stickers…geen idee waarom, toen de jongens thuiskwamen werd ’t me duidelijk. Aan de achterdeur hing een kaartje van de Sint, dat er een groot cadeau buiten lag en dat de spullen in de koelkast erbij hoorden… Wow! 

Een pizzarette! Te gek!! 

 Én zo leuk én lekker om met de kindjes en oma te doen. Súpergezellig!!

Toen onze buikjes vol met pizza zaten vond het kleine mannetje een envelop in de brievenbus… Een video van de Sint!

De kinderen én oma waren helemaal onder de indruk…. Hij noemde hun namen én er stonden foto’s van hun in zijn boek!

Zó gaaf!

Sint vertelde dat de cadeautjes in de auto lagen! Gillend renden de mannetjes naar buiten…

Niks in mijn auto…niks in papa’s auto…én niks in oma’s auto!! Huh?!? 

Gelukkig vond oma het pietenzakje mét de sleutels van de garage (die ik al de héle dag zocht!).. En ja hoor. De oude MG lag vól met pakjes!!!

Daarna moest alles natuurlijk uitgepakt worden en was iedereen helemaal door het dolle heen!  

    
 Wát een heerlijk dagje was dit zeg…

En wow wat kreeg die Ruup nou van Sint?! 

Is dat een echt zakmes? Stoer hoor!

 
Dank u Sinterklaasje…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Sinterklaas